هزاران بار زمین خوردم و دستمو گرفتی همیشه دلتنگی ها و نغ نغ زدنامو واسه آغوش تو اوردم
و باز که خوب شدم دویدم و رفتم بین آدما
خیلی دوست دارم بی نهایت من . اونقدر زیاد که حالا همین لحظه پره پرم از بی کرانی تو
منو یه ثانیه رها نکن که من بی تو وجودی ندارم
بخاطر همه چی ممنونم و معذرت میخوام ازت
معبود دوس داشتنیم
خوش حالم که تورو شناختم :)
تو دقایق ۲۳ سالگی میگم که عاشقتم و من رو به حال من رها نکن
برچسب:
نویسنده: ایلیا میرزاپور